Ik schrijf dit voor elke moeder

over tijd

Terwijl elke seconde even traag
- of snel -
voorbij loopt,

kom ik tot de constatie

dat
dat helemaal niet klopt.

Als elke seconde even traag
- of snel -
voorbij loopt,

hoe kan het dan

dat de eerste minuten met dit nieuwe kind aan mijn blote borst heerlijke uren blijven duren
om achteraf tot luttele seconden te worden herleid

en hoe kan het dan

dat ik daarstraks nog dik in de zetel zat te staren naar de klok
en nauwelijks enkele uren later een heel leven heb gemaakt

zeg het dan, hoe kan het

dat ik de wildgroei van mijn schaamhaar altijd te snel af was
om twee levens later toch het onderspit te moeten delven

een dag was een maand maar een maand is een dag

hoe kan dat dan?